• Ρεχάγκελ: "Χρειάζομαι παίκτες που είναι καλύτεροι με την μπάλα από ό, τι με ένα μικρόφωνο.".

    Εθνική Ελλάδας: Περί αρνητικής ενέργειας ...




    || Editorial: Βασίλης Μαυρόπουλος ||
    Ως γνωστόν, στα τέλη της εβδομάδας που διανύουμε, ξεκινά το Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας, στο οποίο θα συμμετάσχει και η Εθνική Ελλάδας ...


    Η Ελλάδα είναι ίσως η μοναδική χώρα στον πλανήτη, όπου οι οπαδοί του ποδοσφαίρου έχουν διχόνοια όχι μόνο όταν διεξάγεται το εθνικό τους πρωτάθλημα, πράγμα που εν πολλοίς είναι και λογικό, αλλά ακόμη κι όταν αγωνίζεται το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας τους, καθώς δεν είναι λίγοι αυτοί που επιθυμούν να χάνει.
    Ναι, ξέρω, υπάρχει το εξαιρετικότατο άλλοθι της ΕΠΟ που… τα έχει κάνει «μπιπ-μπιπ» στον ελλαδικό χώρο, η Εθνική ανήκει στην ΕΠΟ, οπότε δεν την υποστηρίζουμε.
    Κουραφέξαλα!
    Σάμπως, οι ομάδες μας, ο Παναθηναϊκός, ο Ολυμπιακός, η ΑΕΚ, ο ΠΑΟΚ, ο Άρης, ο Ηρακλής ή όποια άλλη υποστηρίζουμε, δεν ανέχονται τόσον καιρό τον εν λόγω διοικητικό οργανισμό;
    Στο χέρι τους δεν είναι να τον αλλάξουν και να κάνουν καλύτερο το ποδόσφαιρο;








    Μία άλλη άποψη λέει ότι όσοι δεν υποστηρίζουν τη «γαλανόλευκη», το κάνουν διότι δεν τους αρέσει το ποδόσφαιρο που παίζει.
    Τρίχες!
    Πρώτα απ’ όλα, αν έπαιζε διαφορετικά, οι επιτυχίες της θα ήταν ανάλογες μ’ εκείνες της Εθνικής Κύπρου.
    Υποθετικό μεν, αλλά το βλέπαμε και το ζούσαμε στα χρόνια προ Ρεχάγκελ, που προσπαθούσαμε να παίξουμε ... μπάλα. Τότε συνέβαινε στην πράξη.
    Τι σημαίνει όμως παίζω μπάλα;
    Μπάλα παίζω εγώ, που δεν είμαι ποδοσφαιριστής, με τους φίλους μου στα 5Χ5. Ο ποδοσφαιριστής πρέπει να παίζει ποδόσφαιρο.
    Δεν έχουμε ούτε τον Μέσι ούτε τον Ρονάλντο ούτε τον Ρόμπεν ούτε τον Νέιμαρ ούτε τον Ντι Μαρία, για να μπορούν οι παίκτες μας να συνδυάζουν την μπάλα με το ποδόσφαιρο.
    Επίσης, προσωπικά κάπου το χάνω και δεν μπορώ να καταλάβω πως ένας οπαδός που υποστηρίζει φανατικά κάποια από τις ελληνικές ομάδες και φτάνει συχνά σε σημείο ακόμη και να έρθει στα χέρια γι’ αυτήν, απαιτεί από την Εθνική Ελλάδας να παίξει μπάλα.
    Βλέπει και στο «Καραϊσκάκης», στην Τούμπα ή στη «Λεωφόρο» -όπου φωνάζει σαν ουγκ- μπάλα μάλλον και του κακοφαίνεται. Λες και μπορούν να παίξουν διαφορετικά και δεν παίζουν.
    Γίνεται ναι, αν θέλουν να ακολουθήσουν φουλ επιθετικογενές στιλ τώρα στο Μουντιάλ, «μπορούν» να το κάνουν!
    Μόνο που σ’ αυτήν την περίπτωση, θα πάμε για νέο αρνητικό ρεκόρ.
    Μετά το ... 4-4-2 (4-0 από την Αργεντινή, 4-0 από τη Βουλγαρία και 2-0 από τη Νιγηρία) του συγχωρεμένου Παναγούλια στην Αμερική το ‘94, θα είναι η σειρά της Κολομβίας, της Ιαπωνίας και της Ακτής Ελεφαντοστού να μας κάνουν σάκο του μποξ. Έχω ακόμη πέντε μέρες να σκεφτώ τρόπους για να ξεφύγω από την αρνητική ενέργεια όλων όσων θα είναι κατά της Εθνικής Ελλάδας στο Παγκόσμιο Κύπελλο.
    Δεν ξέρω προς το παρόν πώς θα τα καταφέρω (είστε και πολλοί παναθεμά σας), αλλά κάτι ελπίζω να σκεφτώ μέχρι το Σάββατο.
    Δε θεωρώ ότι βγάζω εθνικιστική κορώνα με το παρόν κείμενο, όμως δε γίνεται να είμαστε Έλληνες, να παρακολουθούμε ποδόσφαιρο, να έχουμε σκοπό να δούμε το Μουντιάλ και να θέλουμε να βλέπουμε το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας μας να χάνει.
    Πάντα με… άδεια αθλοφορίας, έχει ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση για το μεγάλο ποδοσφαιρικό ραντεβού και… Vamos Griechenland!





     

    mlkia ή εργόχειρο ;

    mlkia ή εργόχειρο ;
    Πρώτοι στην ... αθλητική ενημέρωση

    TSiTSiDi - Γυμνες Αληθειες

    TSiTSiDi - Γυμνες Αληθειες
    Βουτιά στην ... αθλητική ενημέρωση